زنده باد آزادي، زنده باد تنفس...

مرگ تنفس...

tanaffos-hb — Thu, 03 Jul 2008 16:27:55 GMT

درود...

اين پست، آخرين پست تنفس، تقديم به همتون که تو مدت اين (تقريبا) يک سال همراه ما بودين...

نمی‌دانم... نمی‌دانم پس از مرگم چه خواهد شد،

نمی خواهم بدانم کوزه‌گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت،

ولی بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتکی سازد،

گلويم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازيگوش

و او يک‌ريز و پی‌در‌پی دم گرم و چموشش را در گلويم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته‌تر سازد،

بدين سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را.

پيروز باشيد و پاينده...

زنده باد آزادی...زنده باد تنفس...

و بدرود برای هميشه...

سوغــات

maryam — Wed, 18 Jun 2008 09:47:18 GMT

وقتی ميای صدای پات از همه جاده ها مياد
انگار نه از يه شهر دور که از همه دنيا مياد
تا وقتی که در وا ميشه لحظه ديدن ميرسه
هر چی که جاده اس رو زمين به سينه من ميرسه

ای که تويی همه کسم بی تو ميگيره نفسم
اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام ميرسم

وقتی تو نيستی قلبم رو واسه کی تکرار بکنم
گلهای خواب آلوده رو واسه کی بيدار بکنم
دست کبوترای عشق واسه کی دونه بپاشه
مگه تن من می تونه بدون تو زنده باشه

ای که تويی همه کسم بی تو ميگيره نفسم
اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام ميرسم

عزيزترين سوغاتيه غبار پيراهن تو
عمر دوباره منه ديدن و بوييدن تو
نه من تو رو واسه خودم نه از سر هوس می خوام
عمر دوباره منی، تو رو واسه نفس می خوام

ای که تويی همه کسم بی تو ميگيره نفسم
اگه تو رو داشته باشم به هر چی می خوام ميرسم

وقتی ميای صدای پات از همه جاده ها مياد
انگار نه از يه شهر دور که از همه دنيا مياد
تا وقتی که در وا ميشه لحظه ديدن ميرسه
هر چی که جاده اس رو زمين به سينه من ميرسه

ما...

tanaffos-hb — Mon, 09 Jun 2008 07:20:27 GMT

چون سپيداران

ريشه در خاک

ايستاده در برابر باد

می‌مانيم.

چه اتقاقی باید بیفتد ، ای همراه!

maryam — Sun, 25 May 2008 21:36:39 GMT

ندیده ای که حباب٬
به یک تلنگر باد٬
به چشم بر هم زدنی٬ محو می شود ناگاه؟
چه اتفاقی باید بیفتد٬
ای همراه٬
که من بدانم و تو
که عمر و هستی ما
حباب وار٬ بر این موج خیز می گذرد.
*
حباب را نفسی هست تا دهد از دست؟
من و تو را٬
ــ ای داد ــ
کجا مجال نفس٬ در قفس٬
درین بیداد٬
درین تهاجم دود٬
در این سموم سیاه٬
که همچون باد خزان، برگ ریز می گذرد!
*
فریب صفحه تقویم را به هیچ انگار٬
حساب روز و شب و ماه و سال را بگذار٬
حساب لحظه نگهدار
که چون فراری در گریز٬ می گذرد.
*
چگونه "می گذرد"ها
"گذشت" شد ناگاه؟!
چه اتفاقی باید بیفتد، ای همراه٬
که این حباب بر احوال خود شود آگاه
که لحظه ای دگر "این نیز"
نیز می گذرد!

فریدون مشیری بر گرفته از کتاب "آواز آن پرنده غمگین"

سحرگاهان

maryam — Tue, 13 May 2008 05:33:10 GMT

تو را من لینک خواهم کرد سحرگاهان که در خوابی تو را من لینک خواهم کرد به بقال محل هم لینک خواهم داد به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت سحرگاهان که در خوابید من هم خواب خواهم دید مرا هک کن خیالی نیست دوباره آی دی از نو و روز از نو تمام شب به روزم من و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد

به مناسبت روز جهانی وبلاگ نویسی - مریم

چرا این همه تضاد؟

maryam — Fri, 09 May 2008 16:46:06 GMT

من نمی دانم
که چرا می گویند ، اسب حیوان نجیبی است ، کبوتر زیباست.
و چرا در قفس ، هیچ کسی کرکس نیست.
گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد؟
چشـــم ها را باید شست ، جور دیگر باید دید
کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است ،
که در افسون گل سرخ شناور باشیم

پروانه ات خواهم ماند ...

maryam — Mon, 21 Apr 2008 18:11:18 GMT

عشق یعنی لذت یک آرزو
عشق یعنی یک بلای ماندگار
عشق یعنی هدیه ای از آسمان
عشق یعنی یک صفای سازگار
عشق یعنی با وجود زندگی دور از آداب مردم زیستن
عشق یعنی لحظه ای خندیدن و
سال ها اشک ندامت ریختن
عشق یعنی زنگ تکرار نگاه
عشق یعنی لحظه ای زیبا شدن
عشق یعنی قطره بودن سوختن
عشق یعنی راهی دریا شدن
هر چه هست این عشق صد ها قلب صاف
با حضورش ‌آبی و بی کینه است
عشق یعنی سبز بودن تا ابد
عشق رنگ نقره اینه است
تو گل گلدان قلب من شدی
عشق شد یک برگ از گلدان تو
در بهار آرزوها می دهد
میوه های عاطفه چشمان تو
چشمهایم باز بارانی شدند
قلبم اما گشت دریای ز عشق
دل گذشت از کوچه های خاطره
باید از آرامش دل ها گذشت
شادمان چون لحظه دیدار شد
بهترین تسکین دل این جمله است
باید از پیوند تو سرشار شد

این همه ارزانی! گله دیگه چرا؟!

tanaffos-hb — Wed, 16 Apr 2008 12:45:50 GMT

دوره ارزانی‌ست

شرف اينجا ارزان

آبرو، قيمت يک تکه نان

و دروغ از همه چيز ارزان‌تر

و چه تخفيف بزرگی خورده است

قيمت انسان‌ها

راستش نه ربطی به آزادی داره نه به تنفس...

tanaffos-hb — Sat, 29 Mar 2008 15:04:18 GMT

براي روز ميلاد تن من

نمي خوام پيرهن شادي بپوشي

به رسم عادت ديرينه حتي

برايم جام سرمستي بنوشي

براي روز ميلادم اگر تو

به فكر هديه اي ارزنده هستي

منو با خود ببر تا اوج خواستن

بگو با من كه با من زنده هستي

كه من بي تو نه آغازم نه پايان

تويي آغاز روز بودن من

نذار پايان اين احساس شيرين

بشه بي تو غم فرسودن من

نمي خوام از گلاي سرخ و آبي

برايم تاج خوشبختي بياري

به ارزشهاي ايثار محبت

به پايم اشك خوشحالي بباري

تو اي تنها نياز زنده موندن

بكش دست نوازش بر سر من

به تن كن پيرهني رنگ محبت

اگه خواستي بيايي ديدن من

كه من بي تو نه آغازم نه پايان

تويي آغاز روز بودن من

نذار پايان اين احساس شيرين

بشه بي تو غم فرسودن من

از تو دورم ...

maryam — Tue, 04 Mar 2008 16:47:18 GMT

چون پاره سنگی عاشقم به گنجشگی هراسان
و هربار ناامید برمی‌گردم به خاک، بر می‌گردم به خویش
ناامید و نیازمند زبانه می‌کشد آغوشم به سویت

از تو دور افتادم ... از تو دور افتادم

در بی مجالی و لالی به کاغد آتش رسیده می مانم
جدا شده ای از نخ نگاهم چون بادکنک ماه
سالهاست از کرشمه باران تو می گذرم بی چتر و بارانی
در سایه پنهان می شوم در گریه پیدا
هر چه هستم از تو دورم ...دور ... دور... دور
هر چه هستم از تو دورم ...دور ... دور... دور