مرگ تنفس...
درود...
اين پست، آخرين پست تنفس، تقديم به همتون که تو مدت اين (تقريبا) يک سال همراه ما بودين...
نمیدانم... نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد،
نمی خواهم بدانم کوزهگر از خاک اندامم چه خواهد ساخت،
ولی بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتکی سازد،
گلويم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازيگوش
و او يکريز و پیدرپی دم گرم و چموشش را در گلويم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفتهتر سازد،
بدين سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را.
پيروز باشيد و پاينده...
زنده باد آزادی...زنده باد تنفس...
و بدرود برای هميشه...
پیوند های وبلاگ
Copyright © 2008 - Designed by : Helma and Maryam